Efficiënt streamen: geavanceerde videocompressie verlaagt de kosten

Door DeHub Team — 2022-04-05

In het tweede kwartaal van 2022 implementeerden we geavanceerde videocompressie die de bandbreedtekosten met ongeveer 60% verlaagde.

Dit is de minst interessant klinkende mijlpaal in het archief en een van de meest consequente.

Het economische probleem

Videoplatforms hebben een ongebruikelijke kostenstructuur: succes is duur. Elke extra kijker van elke extra stream kost echt geld bij het uitstappen, en in tegenstelling tot opslag of berekening worden die kosten niet afgeplat met schaal op een manier die u bespaart.

We hadden net een stream-app met 4K-ondersteuning verzonden, wat het probleem vermenigvuldigt. Hoge resolutie is precies waar de bandbreedtekosten het snelst escaleren.

Ondertussen gaf het model waarnaar we aan het bouwen waren makers de overgrote meerderheid van de inkomsten — die 90% van de advertentie-inkomsten op tokenized uploads het volgende jaar werden. Als je een klein deel van de omzet behoudt en de volledige bezorgkosten betaalt, is je marge de bezorgkosten. Compressie is in dat model geen optimalisatie. Het is de zaak.

Wat 60% eigenlijk kocht

Het veranderde welke beslissingen mogelijk waren.

Bij het vorige kostenprofiel zou het aanbieden van 4K in grote lijnen hebben betekend dat het werd afgetopt, dat er kosten voor in rekening werden gebracht of dat er een kleiner deel van de makers werd afgenomen. Ze lagen alle drie op tafel. Geen van hen gebeurde, omdat de bezorging goedkoop genoeg werd zodat we niet hoefden te kiezen.

Dat is het patroon met infrastructuurwerk in het algemeen — het produceert zelden een functie. Het verwijdert een beperking die op het punt stond een slechte productbeslissing te forceren, en het bewijs dat het werkte, is een compromis dat niemand ooit hoefde te zien.

Het deel dat gebruikers opmerken

Niets, idealiter. Compressiewerk dat gebruikers kunnen waarnemen, is mislukt.

De eerlijke spanning is dat elke codec-beslissing bitrate tegen kwaliteit verhandelt, en de verleiding wanneer je kostenbeperkend bent, is om de besparing te nemen en het beeld te laten verzachten. We hadden zojuist makers verteld dat hun 4K goed zou worden afgeleverd. Het verzachten om geld te besparen zou een eenvoudige schending daarvan zijn geweest.

De beperking was dus eenrichtingsverkeer: kosten verlagen zonder zichtbare verandering bij dezelfde bronkwaliteit. Dat is een aanzienlijk moeilijkere opdracht dan "kosten verlagen", en daarom duurde dit een kwart in plaats van een sprint.

Waar het toe leidde

Dezelfde druk produceerde de aangepaste CDN met wereldwijde latentie van sub-200ms en de Livepeer-integratie voor 50.000+ gelijktijdige kijkers begin 2025. Elk is dezelfde vraag op grotere schaal: hoe serveer je meer video, aan meer mensen, verder weg, zonder dat de kostencurve jouw product voor jou bepaalt.

Drie jaar later draait DeHub nog steeds streaming tegen een kostenprofiel waarmee makers het grootste deel van wat ze verdienen kunnen behouden. Dat is geen toeval en het begint hier.

Waarom dit soort werk wordt gedeprioriteerd

Omdat het om tijd concurreert met functies en functies zichtbaar zijn.

Een kwart besteed aan compressie produceert niets waar iemand naar kan wijzen in een release note. Een kwart besteed aan een nieuw oppervlak produceert iets om aan te kondigen, iets om een screenshot van te maken en een meetbare piek in betrokkenheid. Elke incentive binnen een bedrijf begunstigt de tweede.

De reden dat we de eerste hebben gedaan, is dat we ons al hadden gecommitteerd aan het omzetaandeel, waardoor een onzichtbaar engineeringprobleem werd omgezet in een existentieel commercieel probleem. De beperking dwong de prioriteit.

Dat is over het algemeen hoe infrastructuurwerk eerlijk wordt gefinancierd: niet door te betogen dat het belangrijk is, waar iedereen het mee eens is en niemand plant, maar door elders een belofte te doen die niet zonder kan worden nagekomen.