Lichten, camera, blockchain: DeHub's eerste tokenized documentaire

Door DeHub Team — 2022-04-02

In het tweede kwartaal van 2022 produceerden we onze eerste getokeniseerde documentaire, geregisseerd door Luke Barnatt en met Jorge Masvidal, Brad Pickett en anderen.

Waarom een documentaire

Omdat het echte inhoud was met een publiek dat al bestond, en omdat MMA een sport is die we kennen in plaats van een markt die we hebben gekozen.

De meeste tokenized media in 2022 waren een NFT met een aangehechte video — het token was het product en de inhoud was de rechtvaardiging. We wilden het tegenovergestelde: iets dat mensen zouden willen zien als het blockchain-gedeelte volledig zou worden verwijderd, met namen die iets betekenden voor een publiek buiten crypto.

Masvidal en Pickett zijn geen crypto figuren. Barnatt is een vechter die filmmaker is geworden. Geen van hen had ons nodig om uit te leggen wat een token was voor hun publiek, en geen van dat publiek arriveerde vanwege een token.

Wat het tokeniseren ervan eigenlijk betekende

De nuttige versie hiervan is niet "we hebben het geslagen". Het is dat eigendom, toegang en inkomsten on-chain kunnen worden uitgedrukt in plaats van in een contract dat niemand buiten de deal ooit ziet.

Traditionele mediarechten zijn privé door constructie. Wie welk percentage bezit, wie wanneer wordt betaald en in welke volgorde zijn allemaal begraven in overeenkomsten tussen partijen, en iedereen stroomafwaarts — inclusief de mensen die het ding hebben gemaakt — neemt het op zich.

Door die structuur on-chain te zetten, is het inspecteerbaar. Dat is de hele propositie, en het is dezelfde achter tokenized uploads with a 90% creator revenue share het volgende jaar en, veel later, on-chain verhandelbare abonnementen.

Wat we hebben geleerd

Drie dingen, waarvan er één ongemakkelijk is.

Talent geeft niets om het mechanisme. Elk gesprek ging over publiek, distributie en betalingsvoorwaarden. Niemand vroeg hoe de keten werkte, en dat behandelen als een gebrek aan begrip in plaats van een redelijke prioritering was onze fout om één keer te maken.

Productie is een ander bedrijf. Het maken van een film is geen feature-release. Het heeft een vast schema, niet-restitueerbare kosten en geen manier om een kleinere versie te verzenden als je te laat bent. Dat is een onbekende vorm voor een softwareteam en we hebben het langzaam geabsorbeerd.

Het crypto-native publiek was niet het publiek. De mensen die het meest geïnteresseerd waren in de tokenisatie waren het minst geïnteresseerd in de documentaire en de mensen die het wilden bekijken, konden het niet schelen hoe het werd verspreid. Die overbruggen is het eigenlijke probleem, en het is nog steeds het probleem.

Waar de thread naartoe leidt

Dit is het vroegste punt in de geschiedenis van DeHub waar we content maakten in plaats van infrastructuur voor content. Die lijn loopt rechtstreeks naar Last Chad Standing — de op MMA geïnspireerde battle royale wiens teaser in Q4 2024 een miljoen keer werd bekeken en wiens volledige trailer werd opgepikt door grote MMA promotors.

Zelfde sport, zelfde instinct, aanzienlijk meer ervaring. In de documentaire hebben we geleerd dat het mogelijk was.

Wat we anders zouden doen

Verspreid het veel breder en maak je veel minder zorgen over waar.

We behandelden de documentaire deels als een demonstratie van tokenized media, wat betekende dat er veel werd nagedacht over de on-chain-structuur en relatief weinig om mensen er gewoon naar te laten kijken. Dat is de verkeerde nadruk voor een eerste stuk inhoud, en het is de fout die de Last Chad Standing teaser twee jaar later opzettelijk heeft vermeden door de ketting niet te noemen bij alle

De les generaliseert voorbij de media. Wanneer je iets bouwt dat zowel een product als een proof-of-concept is, zal de proof-of-concept-framing stilletjes elk prioriteringsargument winnen en zal het product slechter presteren om redenen die niets te maken hebben met de kwaliteit ervan.